നീരൊഴുക്കായ്
നിലാവില് പാല് മഴയായ്
ശിശിരത്തില് നറു നനവായ്
ധമനിയില് അരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്
മെലിഞ്ഞ നദിപോലെ
ഊരിയെറിഞ്ഞ അരുവിയുടെ
ചെറു കാറ്റത്ത്ഉരുളുന്ന മണലായ്
ചലനമറ്റ പുഴയുടെ ഓര്മയായ്
അരിച്ചിറങ്ങുന്ന കനിവുകള്
എതിരേല്ക്കുവാന് വിരിയുന്ന കര ഹൃദയങ്ങള്
ചലനമറ്റു മൃതിയാര്ന്ന പുഴയുടെ വടുക്കള്
നല്കി വരണ്ട ഊര്വരമറ്റ ധമനികള്
കൊതിച്ചതെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല
കരുണയുടെ നിസ്വാര്ത്ഥ രാഗത്തിന്റെ
ഒഴുക്കെന്നില് പുണരുവാന് ചേര്ത്ത് ചുംബിക്കാന്
ഉണങ്ങി വടുക്കള് തെളിഞ്ഞതാണീ ധമനികളിന് സന്ഗീര്ണത
സിദ്ദിക്ക്
No comments:
Post a Comment