ഒരു മറുപടിക്കവിത

"മഴയുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകളെ പകുത്തെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളൊക്കെ

വെയിലിന്റെ മൌനമാണ് കടന്നു വന്നത്

വരണ്ട ഭൂമിയുടെ മനസ്സളക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളൊക്കെ

ആകാശത്തിന്റെ ഇടര്ച്ചയാണ് മനസ്സിലെതിയത്


സ്നേഹം വേണമെന്ന പരാതിയില്ല ......സ്നേഹിക്കേണ്ട
സേഹം ഏതോ വിദൂര ജന്മത്തിലെ ഒരു അപരിചിത ശബ്ദം മാത്രമായിരിക്കുന്നു


പക്ഷെ
നീ സ്നേഹിചിരുന്ന്നുവെന്നു കള്ളം പറഞ്ഞപ്പോളൊക്കെ
ഞാന്‍ സ്നേഹിചിരുന്നില്ലെന്നാണ് കള്ളം പറഞ്ഞത് .....................
http://perfectmelancholyy.blogspot.com/2011/09/blog-post.html?showComment=1315978559925#ക൧൩൫൫൨൬൨൯൪൭൩൫൦൯൨൦൧൫൩


ഈ കവിതക്കുള്ള മറുപടിയായ്‌


നിന്റെ പ്രണയം മഴയായ്‌ പെയ്തൊഴിയുമ്പോള്‍
എന്തേ എന്റെ വെയിലിനോടിത്ര പുച്ഛം?
ഞാന്‍ വെയ്ലായ്‌ മൌനമായ്‌ കടന്നുവന്നില്ലെങ്കില്‍
നീ എങ്ങിനെ വീണ്ടും മഴയായ്‌ ഒഴിയും ?
വരണ്ട ഭൂമിയുടെ തളര്ച്ചയകറ്റാന്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കുമ്പോള്‍
വരള്‍ച്ചയാണ് നിന്നെ എനിക്കുനല്‍കുന്നത്;
ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയോ അതിന്റെ ഇടര്ച്ചയോ
എന്നും പെയ്തൊഴിയാനും തിരിച്ചുവരാനും!
മഴയായ്‌ സ്നേഹമായ്‌ കണക്കോതുമ്പോള്‍ എന്തേ നീ
വിജനമായ വരണ്ട ആകാശത്തെ മറന്നത് ?
നീ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ അതെന്റെ കണ്ണീരാകുമ്പോള്‍
എന്റെ വരള്‍ച്ച ഞാന്‍ മറന്നുപോകുന്നു !
കുളിരായ് നനുത്ത നനവായ്‌ എന്നിലാഴ്നിറങ്ങുമ്പോള്‍
നിന്‍റെഭൂമിയില്‍ പൂക്കളായ്ഞാന്‍ വിടരുന്നു ...
പറയൂ എവിടെയാണ് നീ എന്നിലെ കള്ളം കണ്ടത് ?
ഞാന്‍ കള്ളമാണെങ്കില്‍ പറയൂ... നീ...